Genocide

24 April 1915 is één van de donkerste pagina's in de geschiedenis van de mensheid. Wereldwijd op 24 April, protesteren alle Armeniërs om de wereld  te herinneren aan een nog altijd onbestrafte misdaad. Tot onze dagen echter ontkent Turkije niet alleen de begaande genocide, maar probeert nieuwe manieren te vinden om de Armeniërs ook nu te vervolgen en de historische feiten te vervormen.

 Één van de vele bewijzen is het Nederlands boek "Marteling Der Armeniërs in  Turkije"  uitgegeven door Het Nederlandsch Comité tot hulpbetoon aan de noodlijdende Armeniërs, in 1918.       

"Van alle volkeren, die  in den wereldoorlog  betrokken zijn, heeft  geen enkel naar verhouding zoo zwaar  geleden als het  Armenische volk. Ofschoon het met de oorzaken van den oorlog  niets had uit te staan, noch ook in belangrijke mate bij de eigenlijke oorlogvoering betrokken was, heeft het in den loop van den oorlog de helft van zijn onder Turksche heerschappij levende mannen, vrouwen en kinderen verloren."

Klik hier voor deel 1, deel 2, deel 3,  STATISTIEKEN,

Daarnaast beschrijft Ton Zwaan gebeurtenissen in zijn werk De " vergeten" genocide.

Een recente studie is de scriptie met de titel "Waarom wacht de Armeense genocide nog steeds op erkenning?" is geschreven door Anita Sookiasian. Op 19 december 2003 maakte zij haar opleiding Nederlands Recht aan de Erasmus Universiteit Rotterdam af en behaalde ze haar Meester in Rechten titel. Haar afstudeerscriptie is een criminologische uiteenzetting van het verschijnsel genocide. Verscheidene theorieën worden daarbij besproken en ze tracht dit vraagstuk zowel in historisch - criminologische als ook in moralistische en politieke contexten te plaatsen en de lezer aan het denken te zetten over de gevolgen van een vergeten genocide...

Klik hier voor de volledige scriptie [pdf bestand]